Sunday, January 19, 2014

Գրիգոր Զոհրապ. Վերլուծաշար

0 comments
Ներկայացնում է Վիկա Մարկոսյանը
Ավագ դպրոց-վարժարան, 11- դասարան


Wednesday, November 20, 2013

Երբ մարդիկ չեն տարբերվում խոզերից

0 comments
Ջորջ Օրվելի «Անասնաֆերմա» -ն ընթերցելուց հետո:

Ներկայացնում է Աննա Գսպոյանը,
Ավագ դպրոց-վարժարանի 11-րդ դասարան:

Monday, November 18, 2013

Ընթերցելով Ա. Քամյուի «Օտարը»

0 comments
Ներկայացնում է Թամարա Ստեփանյանը,
Ավագ դպրոց-վարժարանի 11-րդ դասարան:

Saturday, October 12, 2013

Վոլֆգանգ Բորխերթ

0 comments
«Կյանքն ավելին է, քան անձրևի տակ թափառելն ու դռան բռնակը բռնելը։ Դա ավելին է, քան մարդկանց կողքով անցնելն ու հոտերը հիշելն է։ Կյանքը նաև վախն է։ Նաև ուրախությունն է։ Վախը՝ որ կընկնես գնացքի տակ։ Ուրախությունը, որ չընկար։

Sunday, April 14, 2013

Կարդալով Թումանյանի «Բարձրից»-ը

0 comments

Լիլիթ Մելքոնյան
10-րդ դասարան

Կարդալով Թումանյանի «Բարձրից» բանաստեղցությունը՝ ամեն մեկը յուրովի կարող է մեկնաբանել կամ հասկանալ այն: Կարծում եմ, որ բանաստեղծությունը հոգու պահանջի մասին է ` ուստի նրա մեջ կա ամեն ինչ, ինչ մարդկային հոգում` թախիծ, խռովք, սեր, երջանկություն, հավատք և խաղաղության մեծ պահանջ: Բանաստեղծության ամեն մի հատված առանձին արտահայտում է նշված զգացմունքները: Օրիանակ`«Ու իր հարազատ բարձունքիցը լույս, անչար, անաչառ, անդորր ու անհույզ, պարզ, ամենատես հայացքովը նա, ճառագեց ներքև` աշխարհքի վրա» տողերը արտահայտում են սեր, խաղաղություն:

Monday, April 8, 2013

«Երևանի ժամանակով» պատմվածքը՝ վերլուծություն

0 comments

Этот город застрял во вранье,
Как Челюскин во льдах,
Погрузившийся в ад,
И частично восставший из ада.
“Машина Времени”

Քաղաքները շատ վաղուց են ստեղծվել, միայն մեր Երևանը` երկու հազար տարի առաջ: Եվ երկու հազար տարի շարունակ արդեն այս խեղճ մի քանի հեկտար հողը իր վրա տանում է մարդկային ապրելակերպի ամենօրյա փոփոխությունները, պատերազմները, խաբեությունները, թալանները,ավերածությունները, բռնաբարությունները, հիասթափությունները, մարդկային ատելությունն ու անհանդուրժողականությունը…

Thursday, April 4, 2013

Արձա՞կ Անտաշյան, թե՞ չափածո

0 comments
Բարև, Անտաշյան: Ուզում եմ անդրադառնալ Ձեր գրականությանը: Կանդրադառնամ, բայց սկզբում ասեմ, որ վերջերս էնքան եմ կարդացել Ձեր գրածները, որ թվում է, թե ոչ թե պատրաստվում եմ Ձեզ հետ հանդիպման, այլ տասնյակ անգամ հանդիպել եմ:
Լավ, սկսե՞նք հայտնի Անտաշատից: Սկսեցինք:
Ես էդտեղ էի, Ձեր քաղաքում, էնտեղ տանող միակ ճանապարհ-հրավերի օգնությամբ (էն որ 2009-ին լույս տեսավ ու էն որ «Անտաշատ» են ասում): Երևի զերծ մնամ մեկնաբանություններից, որովհետև կարծում եմ՝ ժամանակակից գրողներին քննադատելը վատ է: Մի բառով կասեմ՝ չսիրեցի: Կամ մի գուցե չհասկացա՞: Չի բացառվում ու անգամ հավանական է: Մի քանի տարի հետո էլի կգամ Ձեր քաղաք ու արդեն զերծ չեմ մնա մեկնաբանություններից: Հիմա մտածում եմ, որ չհասկանալու, չընկալելու հավանականությունը մեծ է: 
 
© 2013 Հեռադիտակ | Designed by Making Different | Provided by All Tech Buzz | Powered by Blogger | Edited By Logic