Մորդեքեյ Ռիչլեր
Դոկտոր Կաթսմանն իր ամենամսյա այցելություններից մեկի ժամանակ
պարզեց, որ տատիկս փտախտ ունի։
- Մի ամիս էլ չի ձգի,– ասաց նա։
Նա երկրորդ, երրորդ և անգամ չորրորդ ամսին ասաց նույն բանը,
ու հիմա, ետևի ննջասենյակում, տոթի մեջ պառկած, տատիկը դեռ մահանում էր։
- Բարեգութ Աստված,– ասում էր մայրս,– ինչի՞ հաշվին է ապրում։
Այն ամառ, երբ տատիկս պիտի մահանար, մենք չգնացինք Լորենթիանս,
ուր մի տնակ էինք վարձում և Գրինբաումների ընտանիքի հետ թխմվում մեջը։ Տատիկին, որն
արդեն յոթ տարի գամված էր անկողնուն, չէինք կարող տեղից շարժել։ Շաբաթական երկու անգամ
բժիշկն էր այցելում։ Ոչինչ չէինք
