Ի՞նչ արժեք ունի անկախությունը ինձ համար

Անկախությունը յուրաքանչյուր պետության համար բարձրագույն արժեք է: Պետության զարգացման, առաջընթացի, միջազգային ոլորտում սեփական դիրքն ու դերը ունենալու երաշխիքն է: Պետության քաղաքացիների հպարտությունն է, որն յուրաքանչյուր ազգի տալիս է լիարժեքության զգացում և հաստատակամություն:Այն ոչ միայն ազատություն, այլև պատասխանատվություն է` հայրենիքի, ստանձնած պարտավորությունների, պետության, երկրի և ժողովրդի հանդեպ:

Ավելին »

Տարածել »

Դերենիկ Դեմիրճյանի «Հայը» կամ հայը՝ ըստ իս:

«Դուք արդյոք ինչ-որ բան հասկանո՞ւմ ե ք հայից»:

Այո, հասկանում ենք կամ էլ պարտավոր ենք հասկանալ, քանզի մենք էլ հայ ենք`տարօրինակ ու հանելուկային:
...Ու հասկանում եմ հայիս ամեն մի քայլը: Ասում եք՝ մարդիկ վախենում են ժամանակից, ժամանակն էլ եգիպտական բուրգերի ՞ց: Հայից է պետք վախենալ, հայից:
Նա եղել է միշտ, ամենքի հետ ու ամեն տեղ: Այսօր էլ կա, որովհետև երբեք չի մտածել լինելու, մնալու մասին, իր գոյը պահպանել է ծայրաստիճան ահեղ կռիվներով` քայլելով մահվանը զուգահեռ: Ստացվում է՝ հայը անմի ՞տ է: Հնարավոր է:

Հայը միաժամանակ «...բարեկամ է և թշնամի, ստեղծող և կործանող»ապրող, չմեռնող:
Ի ՞նչ է անում հայը առհասարակ: Կարող է անել ամեն ինչ՝ չանելով ոչինչ: Ստացվում է՝ հայը հակասակա ՞ն է: Հնարավոր է:

Ավելին »

Տարածել »

Հայը

«Ամենից աննպաստը իր երկրի դիրքն է, ինքը ամենից համառ կառչեց նրան»ահա այս տողերով է ԴերենիկԴեմիրճյանը բնութագրում հայի մարտական ոգին:

Տանջված հայը, հաղթած, երբեմն պարտված,բայց չհուսահատված, չվհատված, բարոյապես անկոտրում, սա է Հայի էությունը:

Բայց սրան կից նա ունի բնավորության մի շարք այլ հետաքրքիր գծեր,օրինակ՝որ բոլորը այլ երկրում ապրող հայերին ասում են Հայ, իսկ Հայաստանցիները, չգիտես ինչու,Սփյուռքահայ, խառնակիչ, հարևան չհանդուրժող, միշտ դիմացինին թերագնահատող, մի

փոքր նախանձ, բայց միևնույն ժամանակ շատ սրտացավ` նա երբեք դժբախտության մեջ մենակ չի թողնի դիմացինին, ծանոթ-անծանոթ, կօգնի, կփրկի, բայց երբ ինքն է նեղության մեջ, ոչ ոք չի օգնի, ձեռք չեն մեկնի։ Բայց հայը թքած ունի այդ ձեռքի վրա,չի էլ սպասում այդ օգնությանը, քանի որ ինքն իրեն կարողանում է օգնել և իրենով է դուրս գալիս բարդ իրավիճակից։

Ավելին »

Տարածել »

Հանուն սիրո...

Սերը ավելի ու ավելի է մեծանում, երբ վեճեր են լինում....Վեճերի արդյունքում մարդիկ իրար ավելի են սիրում՝ ճանաչելով,մեկը մյուսին։.

Բայց մարդիկ կյանքումառաջին քայլը չեն անի,որ ներեն իրենց շատ մտերիմ մարդկանց։ Հա,հա, ճիշտ եմ ասում,բոլորը մտածում են.«  Ինչու ես ինձ ցածրացնեմ իր մոտ՝խնդրելով, որ ների ինձ,երբեք նմանատիպ քայլ չեմ կատարի »։ Ու հենց այդ մտածելով էլ հիմա շատերը կորցնում են իրենց մտերիմ մարդկանց.....

Դուք կներե՞ք ձերս իրելիի սխալները:Իսկ ինքներդ ձե՞զ…

Ավելին »

Տարածել »

Կարդալով Լեոնիդ Ենգիբարյանի մանրապատումները…

Կարդացի Լեոնիդ Ենգիբարյանի մանրապատումները,հիմա փորձեմ վերլուծել դրանք, գրել կարծիքս, տպավորություններս: Այս մանրապատումներումխոսվում է տարբեր մասնագիտությունների, տարիքի մարդկանց ու տարբեր երևույթների մասին:

Ավելին »

Տարածել »